سندرم تونل تارسال دردی است که به مچ پا، پاشنه و کف پا انتشار می‌یابد و علت آن فشرده شدن عصب تیبیال – ادامه عصب سیاتیک به پا – درون کانال تارسال در سطح مچ پاست. پس از آسیب عصب، درد و بی‌حسی که بیشتر در کف پا، انگشتان یا روی پاست، با پیشرفت بیماری ممکن است از ساق تا زانو بالا برود.
در چه کسانی دیده می‌شود؟
این سندرم نسبت به سندرم‌های گیرافتادگی عصب دیگر نادرتر است و در افرادی که تمام روز ایستاده‌اند یا پس از ضربه ناگهانی یا پیچ خوردگی مچ دیده می‌شود. چون بیماری پاست، فشار زیاد بر پاها در طول روز آن را تحریک می‌کند.
با خار پاشنه اشتباه نشود
بیماران ممکن است بی‌حسی پا، گاهی ضعف، مورمور و فقدان حس داشته باشند؛ گاهی دردهای تیز و سوزنی، گزگز، بی‌حسی و سوزش دیده می‌شود. در برخی درد به‌تدریج بیشتر می‌شود و در برخی علائم ناگهان ظاهر می‌شوند.
این سندرم اغلب با خار پاشنه اشتباه گرفته می‌شود؛ حتی بسیاری از بیماران ماه‌ها با تشخیص خار پاشنه درمان می‌شوند و تنها پس از بی‌پاسخ ماندن درمان، تشخیص درست داده می‌شود.
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص ابتدا بر اساس شکایات و معاینه است و اگر آزمایش عصبی EMG (الکترومیوگرافی) آن را تأیید کند قطعی می‌شود. در بیمارانی که همچنان تشخیص داده نشوند، آزمایش بلوک عصبی انجام می‌شود: بی‌حسی موضعی اطراف عصب تزریق شده و اگر درد پا برطرف شود، تشخیص قطعی است.
چون عفونت، آسیب یا تومور پا نیز ممکن است به عصب آسیب بزنند، این علل باید با آزمایش خون و ام‌آر‌آی رد شوند.
درمان
اگر درد خیلی شدید نباشد، داروهایی که التهاب و فشار عصب را کم می‌کنند به کار می‌روند. پرهیز از خسته کردن مچ پا و گذاشتن یخ درد را تسکین داده و به بهبود کمک می‌کند. کفی طبی مناسب و ورزش‌های ویژه نیز در کاهش شکایات مهم‌اند.
در دردهای مقاوم، بلوک عصبی با رادیوفرکانس انجام می‌شود.
اگر با وجود همه این اقدامات شکایات کم نشود یا EMG فشار شدید بر عصب نشان دهد، با جراحی محل فشار باز و عصب آزاد می‌شود.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.