عضلات پیش از اتصال به استخوان به رشته‌های سفید و محکمی به نام تاندون تبدیل می‌شوند. اگر تاندون ناگهان بیش از توانش تحت فشار قرار گیرد یا مدت طولانی بارهای تکراری تحمل کند، التهاب تاندون (تاندونیت) ایجاد می‌شود. تاندون آشیل بخش انتهایی عضلات پشت ساق است که به استخوان پاشنه متصل می‌شود و التهاب آن تاندونیت آشیل نام دارد.
تاندونیت آشیل چگونه ایجاد می‌شود؟
تاندون آشیل هنگام راه رفتن و دویدن پاشنه را بالا می‌برد و در اثر راه رفتن، دویدن یا ایستادن طولانی تحت فشار زیاد قرار می‌گیرد که ممکن است به تاندونیت منجر شود. اگر درمان نشود، تاندون فرسوده شده و به مرور پاره می‌شود؛ در صورت پارگی باید بی‌درنگ به پزشک مراجعه کرد.
علائم تاندونیت آشیل چیست؟
به دو شکل در بخش میانی تاندون یا محل اتصال به پاشنه دیده می‌شود. نوع میانی معمولاً در افراد جوان و فعال دیده می‌شود، اما شایع‌ترین محل، اتصال به استخوان پاشنه است که بیشتر در سالمندان کم‌تحرک رخ می‌دهد.
بیماری با درد و سفتی پشت مچ پا آغاز می‌شود. درد به‌تدریج ایجاد شده و معمولاً صبح هنگام بیدار شدن و در نخستین قدم‌ها شدیدتر است و با گرم شدن کاهش می‌یابد، اما پس از دویدن یا ورزش سنگین دوباره بیشتر می‌شود. به مرور راه رفتن و بالا و پایین رفتن از پله دشوار می‌شود. تاندون یا محل اتصال آن ضخیم و متورم می‌شود و ایجاد برجستگی استخوانی در پاشنه، تورم را بیشتر می‌کند.
عوامل خطر کدام‌اند؟
- مردان
- سن بالا
- صافی کف پا و اضافه وزن
- شرایط تمرین: دویدن در سربالایی، کفش فرسوده، هوای سرد
- پسوریازیس، فشار خون بالا
- مصرف آنتی‌بیوتیک‌های فلوروکینولون
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
معاینه برای تشخیص کافی است، اما برای تعیین میزان آسیب تاندون و تصمیم درمانی سونوگرافی و ام‌آر‌آی درخواست می‌شود.
چگونه درمان می‌شود؟
هدف نخست کاهش درد و حساسیت است. باید از فعالیت‌هایی که درد را افزایش می‌دهند و ورزش‌های پرفشار پرهیز کرد. با کفی‌های بالابرنده پاشنه، بار وارد بر تاندون کم می‌شود. برای رفع التهاب از سرما و مسکن استفاده می‌شود و ورزش‌های کششی آشیل از فشار بیش از حد بر تاندون هنگام نخستین راه رفتن صبحگاهی یا آغاز ورزش جلوگیری می‌کنند.
با این اقدامات، بهبود تاندونیت زودرس ۳ تا ۷ هفته طول می‌کشد. برای بیمارانی که سود کافی نبرند، گچ یا بریس به کار می‌رود.
برای رفع درد، ESWT و درمان‌های بیولوژیک قابل استفاده‌اند.
در تاندونیتی که با وجود همه درمان‌ها ۶ ماه یا بیشتر بهبود نیابد (تاندونیت مزمن/تاندینوز) جراحی لازم است.
اگر تاندون آشیل کشیده باشد، عضله طویل می‌شود (رسشن گاستروکنمیوس).
در جراحی باز، اگر کمتر از ۵۰٪ تاندون آسیب دیده باشد، بخش آسیب‌دیده برداشته و تاندون ترمیم می‌شود؛ اما اگر آسیب بیش از ۵۰٪ باشد، انتقال تاندون نیز باید انجام شود.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.