کیفوز (قوز) یکی از اختلالات وضعیتی است و به افزایش انحنای طبیعی رو به جلوی ستون فقرات در ناحیه پشت گفته می‌شود. از نمای جانبی، سر بیمار نسبت به بدن جلوتر دیده می‌شود، برآمدگی در پشت مشاهده می‌شود و گودی کمر و گردن به همان نسبت افزایش می‌یابد.
انحنای ۲۰ تا ۵۵ درجه در پشت طبیعی است، اما درجات بیشتر حتماً باید درمان شوند. کیفوز در نوزادی ممکن است باعث بیماری‌های ریه و قلب شود و در سنین بالاتر با کاهش ظرفیت ریه، تنگی نفس ایجاد کند.
علل کیفوز چیست؟
علل اصلی عبارت‌اند از:
- کیفوز مادرزادی: نقص جداشدن یا شکل‌گیری مهره‌ها که ممکن است با ناهنجاری اندام‌ها همراه باشد.
- کیفوز ایدیوپاتیک (بدون علت مشخص): شایع‌ترین علت در نوجوانی کیفوز شوئرمان است؛ ساختاری است و با اصلاح وضعیت بدن بهتر نمی‌شود و در پشت انحنای تیزی دارد.
- وضعیت نادرست بدن (کیفوز وضعیتی)
- پوکی استخوان
- شکستگی‌های ستون فقرات
- عفونت‌ها و سل ستون فقرات
- سوء تغذیه و کمبود ویتامین
علائم کیفوز چیست؟
کیفوز بیش از همه باعث درد کمر، پشت، شانه و قفسه سینه می‌شود و ممکن است سردرد، محدودیت حرکت شانه، دردی که به بازو و انگشتان می‌رسد و درد، بی‌حسی و مورمور در کمر، لگن و پا ایجاد کند.
کیفوز به‌تنهایی باقی نمی‌ماند و ممکن است به صاف شدن یا افزایش گودی کمر، اختلال راه رفتن و مهم‌تر از همه اختلالات تنفسی (تنگی نفس، تنفس سریع) و خستگی منجر شود.
کیفوز چگونه درمان می‌شود؟
نخست باید علت مشخص شود: سابقه پیش از تولد، تولد و پس از تولد بیمار، زمان شروع و نحوه پیشرفت کیفوز پرسیده می‌شود، بیمار از نظر یافته‌ها و بیماری‌های همراه معاینه شده و با رادیوگرافی و سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی علت تعیین می‌شود؛ درمان بر اساس علت برنامه‌ریزی می‌شود.
در کیفوز مادرزادی پس از یک‌سالگی جراحی توصیه می‌شود و درمان‌های دیگر سودی ندارند.
در کیفوز ایدیوپاتیک درمان بر اساس زاویه اندازه‌گیری‌شده در رادیوگرافی است: ۵۰ تا ۵۵ درجه ورزش و توان‌بخشی، ۵۵ تا ۷۰ درجه علاوه بر آن استفاده از کرست، و ۷۰ درجه و بیشتر جراحی.
کیفوز وضعیتی ساختاری نیست و به عادت نادرست ایستادن مربوط است و بیمار هر زمان بخواهد می‌تواند آن را اصلاح کند؛ بنابراین آموزش ایستادن و نشستن صحیح داده می‌شود و کرست‌های وضعیتی و ورزش‌درمانی به کار می‌روند.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.