درد زانو و آرتروز زانو امروزه از شایع‌ترین مشکلات مفصلی هستند. آرتروز وضعیتی پیشرونده است که به‌آرامی غضروف مفصل را فرسوده می‌کند. آرتروز زانو با افزایش سن بیشتر می‌شود و نوعی بیماری سالمندی است که در میانسالی و سالمندی و در زنان شایع‌تر است. چگونه می‌توان از آرتروز و درد زانو رهایی یافت؟ با وجود موفقیت‌های چشمگیر درمان‌های جراحی، آیا می‌توان با روش‌های غیرجراحی نیز از آرتروز رهایی یافت یا جراحی را به تأخیر انداخت؟
آرتروز (استئوآرتریت) بیماری‌ای است که با فرسایش پیشرونده غضروف مفاصل همراه است و در میانسالی و سالمندی و در زنان شایع است. آرتروز زانو ممکن است بدون بیماری دیگری و همراه با پیری ایجاد شود یا در اثر بیماری‌های روماتیسمی، بیماری‌های خونی، داروها و آسیب غضروف پس از ضربه به وجود آید. با دردهای خزنده گاه‌به‌گاه، خشکی صبحگاهی و صدای سایش هنگام حرکت آغاز شده و به‌مرور فرد را حتی از کارهای ساده‌ای مانند نشستن و برخاستن و بالا رفتن از پله ناتوان می‌کند. خبر خوب این است که با شروع زودهنگام درمان می‌توان از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد.
امروزه روش‌های درمان غیرجراحی آرتروز زانو رو به افزایش است و بیشتر ترجیح داده می‌شود. با ترمیم ساختار داخلی زانو و تقویت رباط‌های آن می‌توان دردهای زانو را برطرف کرد. این درمان‌ها از خفیف تا پیشرفته عبارت‌اند از:
رویکرد جامع، ورزش و کنترل وزن ضروری است…
در درمان آرتروز زانو باید بیمار را با رویکردی جامع، از برنامه تغذیه تا سبک زندگی، ارزیابی کرد و از متخصص تغذیه، مربی ورزش، فیزیوتراپی و در صورت لزوم جراحی چاقی کمک گرفت. چون اضافه وزن بار روی زانو را افزایش می‌دهد، هدف اصلی برنامه غذایی شخصی رسیدن به وزن طبیعی است. فیزیوتراپی به تقویت عضلات اطراف زانو و کاهش موقت درد کمک می‌کند.
تشخیص کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی و در صورت نیاز مصرف مکمل‌هایی مانند ویتامین D، C، E، B6، اسید پانتوتنیک و روی که در درمان آرتروز مهم‌اند، اهمیت دارد. عصاره‌هایی مانند روغن گل راعی و برگ چنار نیز به ساخت غضروف کمک کرده، علائمی مانند درد و خشکی را کاهش می‌دهند و در ترمیم مفصل آسیب‌دیده به بدن یاری می‌رسانند. اما اگر آسیب غضروف رخ داده باشد، باید روش‌های مؤثرتری به درمان افزوده شود.
استفاده از زانوبند یا کفی طبی
اگرچه با کاهش نسبی بار روی مفصل درد را کم می‌کنند، از آرتروز جلوگیری نمی‌کنند و استفاده مداوم از آن‌ها عملی نیست.
گلوکزامین، کلاژن و داروهای گیاهی: این مواد به‌عنوان مکمل غذایی فروخته می‌شوند، فرسایش غضروف را کند کرده و برخی آسیب‌ها را ترمیم می‌کنند و در آرتروز خفیف مؤثرند.
ویسکوساپلمنتیشن (تزریق مایع مفصلی مصنوعی):
تزریق داخل مفصل نوعی روان‌سازی روی سطح مفصل فرسوده ایجاد کرده و اصطکاک و سایش را کاهش می‌دهد و ممکن است حدود ۴ تا ۶ ماه تسکین ایجاد کند.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.