استئیت پوبیس که به «درد فوتبالیست‌ها» شهرت دارد، از مهم‌ترین علل درد کشاله ران و بخش داخلی ران است. این بیماری با واکنش التهابی و ادم در استخوان پوبیس، محل اتصال دو نیمه لگن در جلو، ایجاد می‌شود. اگرچه علت اصلی آن دقیقاً مشخص نیست، گمان می‌رود آسیب‌های مکرر عامل آن باشند.
علائم آن چیست و در چه کسانی دیده می‌شود؟
بیشتر در مردان جوان ورزشکار، به‌ویژه فوتبالیست‌ها، بسکتبالیست‌ها، رقصندگان و ورزشکاران رزمی دیده می‌شود.
در صورت درد کشاله ران بیش از یک ماه که با دویدن، چرخیدن، ضربه به توپ، خوابیدن به پهلو، سرفه و عطسه بیشتر می‌شود باید به آن فکر کرد. درد ممکن است به کشاله ران، زیر شکم، لگن و بیضه‌ها انتشار یابد. در ابتدا درد با گرم شدن عضلات برطرف می‌شود، اما با پیشرفت بیماری دردهای تیز و سوزاننده در حین فعالیت، ضعف و دشواری جدی در حرکت ایجاد می‌شود. درد معمولاً هنگام دویدن، شوت زدن و چرخش ناگهانی روی یک پا بیشتر می‌شود. اگر ورزشکار همیشه با یک پا شوت بزند، مدام سرعت و جهت را تغییر دهد یا در معرض باز شدن شدید پاها و زمین خوردن باشد، احتمال بیماری بیشتر است. اگرچه به نظر ویژه ورزشکاران است، پس از بارداری و زایمان، جراحی‌های زنان یا اورولوژی، آسیب‌های شدید یا جزئی مکرر و بیماری‌های روماتیسمی التهابی و نیز در دویدن، فوتبال، تنیس و ورزش‌های دیگر دیده می‌شود.
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
چون این بیماری ممکن است درمان طولانی و در صورت جراحی دست‌کم ۲ تا ۳ ماه دوری از میدان را به دنبال داشته باشد، تشخیص و درمان درست آن ضروری است. در ورزشکاران با درد کشاله ران بیش از یک ماه، تشخیص با ام‌آر‌آی لگن انجام می‌شود و درد فتق که در این ناحیه شایع است باید در تشخیص افتراقی در نظر گرفته شود.
چگونه درمان می‌شود؟
ابتدا استراحت توصیه می‌شود و برای کاهش درد داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و سرما به کار می‌رود. پیش از ورزش گرم کردن و کشش و پس از آن یخ توصیه می‌شود. پس از مرحله اولیه، فیزیوتراپی، ماساژ و درمان دستی کمک می‌کنند. با ورزش‌درمانی باید اسپاسم عضلات شکم و عضلات نزدیک‌کننده ران رفع و عضلات دورکننده لگن تقویت شوند.
اگر درد با درمان محافظه‌کارانه کم نشود، تزریق ترکیب کورتون و بی‌حسی موضعی در ناحیه کشاله ران انجام می‌شود.
در بیمارانی که از درمان محافظه‌کارانه سودی نبرند، جراحی برای رفع ادم و التهاب استخوان انجام می‌شود.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.