بخش مهمی از شکستگی‌ها در کودکان در آرنج رخ می‌دهد، زیرا هنگام زمین خوردن برای جلوگیری از برخورد بدن با زمین از دست یا آرنج استفاده می‌کنیم. همچنین آرنج از مفاصلی است که بافت نرم زیر پوست آن بسیار کم است و همین آن را در برابر ضربه آسیب‌پذیر می‌کند.
علائم شکستگی آرنج چیست؟
اگر پس از زمین خوردن یا ضربه، درد، حساسیت و تورم در آرنج وجود داشته باشد، حتماً باید احتمال شکستگی را در نظر گرفت. کودکان مفصل دردناک را حرکت نمی‌دهند. در شکستگی‌های آشکار، تغییر شکل مفصل نیز دیده می‌شود و پس از تورم، به‌مرور کبودی ظاهر می‌شود.
چه نوع شکستگی‌هایی در ناحیه آرنج دیده می‌شود؟
شکستگی‌های کودکان پس از زمین خوردن یا ضربه روی آرنج به این صورت طبقه‌بندی می‌شوند: شکستگی‌های بالای آرنج (سوپراکندیلار)، شکستگی‌های کندیل، شکستگی‌های اپی‌کندیل و شکستگی‌های درگیرکننده صفحات رشد (اپی‌فیزیولیز).
شکستگی‌های اپی‌کندیل داخلی و خارجی:
شکستگی برجستگی‌هایی به نام اپی‌کندیل در دو طرف قرقره آرنج است. در کودکان ۹ تا ۱۴ ساله بیشتر دیده می‌شود و معمولاً به‌صورت جدا شدن از صفحه رشد است.
شکستگی‌های سوپراکندیلار استخوان بازو:
شکستگی‌هایی هستند که در بخش نزدیک به آرنج استخوان بازو (هومروس) رخ می‌دهند. این شکستگی‌ها شایع‌ترین شکستگی آرنج در کودکی و ۵۰ تا ۷۰ درصد همه شکستگی‌های آرنج‌اند، بیشتر در سنین ۳ تا ۱۰ سال و در پسران ۲ تا ۳ برابر دختران دیده می‌شوند. این شکستگی‌ها را باید جدی گرفت، زیرا لبه‌های شکسته ممکن است به عصب یا رگ آسیب بزنند. با آسیب مستقیم رگ یا فشار شکستگی بر آن، گردش خون مختل می‌شود و اگر به‌موقع درمان نشود ممکن است قانقاریای ساعد ایجاد شود. بنابراین این شکستگی‌ها نیازمند درمان زودهنگام و دقیق‌اند. در شکستگی‌های پایدار بدون جابه‌جایی، گچ‌گیری در وضعیت مناسب انجام می‌شود. در شکستگی‌های جابه‌جاشده درمان جراحی است: پس از جااندازی با مانورهای مناسب، با جراحی بسته یا باز سیم‌های K متقاطع گذاشته می‌شود. مدت ثابت‌سازی بسته به سن ۴ تا ۶ هفته است.
شکستگی‌های کندیل آرنج:
در این شکستگی‌ها بخشی از قرقره استخوان بازو که مفصل آرنج را تشکیل می‌دهد، می‌شکند. چون این بخش سطح مفصلی را می‌سازد، قطعات باید دقیقاً سر جای خود قرار گیرند؛ در غیر این صورت ممکن است حرکت مفصل از دست برود.
شکستگی‌های درگیرکننده صفحات رشد (اپی‌فیزیولیز):
نکته مهم دیگر در کودکان این است که اگر خط شکستگی صفحه رشد را درگیر کند، آسیب این ناحیه ممکن است در سال‌های بعد باعث انحراف و کوتاهی آرنج شود.
در رادیوگرافی، پزشکان کم‌تجربه ممکن است صفحه رشد را که به‌طور طبیعی به‌صورت فاصله دیده می‌شود با شکستگی اشتباه بگیرند یا بدتر از آن، شکستگی را صفحه رشد پنداشته و نادیده بگیرند. بنابراین ارزیابی شکستگی‌های کودکان توسط پزشک متخصص بسیار مهم است. در موارد مشکوک می‌توان از آرنج سالم برای مقایسه عکس گرفت و در صورت شک به شکستگی یا جداشدگی غضروف، ام‌آر‌آی درخواست می‌شود.
درمان شکستگی‌های صفحه رشد با جااندازی کامل و تثبیت شکستگی است. گاهی صفحه رشد هنگام شکستگی آسیب برگشت‌ناپذیر می‌بیند و با وجود درمان خوب، به‌مرور تغییر شکل و کوتاهی ایجاد می‌شود. بنابراین بیماران باید تا پایان رشد پیگیری شوند.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.