«سندرم انگشت ماشه‌ای» بیماری دردناکی است که در آن یک یا چند مفصل انگشت خم مانده و هنگام خواستن باز نمی‌شود و اگر به زور باز شود با پرش باز می‌شود. وقتی بیمار انگشت را باز می‌کند، ناگهان و با درد صاف می‌شود و چون این حرکت شبیه کشیدن ماشه است، «انگشت ماشه‌ای» نام گرفته است.
در چه کسانی دیده می‌شود؟ علل آن چیست؟
معمولاً بالای ۴۵ سال و بیشتر در زنان دیده می‌شود؛ همچنین در کسانی که با دست کار سنگین یا زیاد انجام می‌دهند و در مبتلایان به بیماری‌های بافت همبند مانند دیابت و بیماری‌های روماتیسمی شایع‌تر است.
حرکت ماشه‌ای چگونه ایجاد می‌شود؟
خم شدن انگشت توسط تاندون‌های خم‌کننده انجام می‌شود. در قاعده انگشت و کف دست، نوارهای عرضی به نام قرقره روی تاندون قرار دارند. با ضخیم شدن تاندون به مرور، تاندون دیگر نمی‌تواند زیر قرقره آزادانه حرکت کند و حالت ماشه‌ای ایجاد می‌شود. روی قرقره درگیر در کف دست، برآمدگی (ندول) دردناکی لمس می‌شود.
درمان چگونه است؟
چون این بیماری در اثر تکرار حرکات سنگین ایجاد می‌شود، پرهیز از این حرکات بخشی از درمان غیرجراحی است و ورزش‌های انگشت در موارد خفیف مؤثرند. هدف کاهش تورم و آزاد کردن حرکت انگشت است؛ داروهای ضدالتهاب گاهی مفیدند و تزریق استروئید در غلاف تاندون و قرقره نیز کمک می‌کند. اما تزریق نزدیک پوست خطر نازک شدن و تغییر رنگ دائمی پوست، و تزریق داخل تاندون خطر پارگی تاندون دارد.
اگر این روش‌ها مؤثر نباشند، جراحی لازم است و باید اعصاب حسی انگشت حفظ شوند. جراحی معمولاً با بی‌حسی موضعی و برشی ۱ سانتی‌متری در کف دست انجام می‌شود؛ قرقره قاعده انگشت باز شده تا تاندون مانند گذشته آزادانه حرکت کند. بیمار بلافاصله پس از جراحی می‌تواند از دست در کارهای روزمره استفاده کند. به‌ندرت درد، تورم و حساسیت محل جراحی دیرتر برطرف می‌شود که در این صورت دست‌درمانی مفید است.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.