وضعیتی که در اثر تخریب مفصل شست پا حرکت مفصل کاهش یافته و دردناک می‌شود، «هالوکس ریجیدوس» به معنای انگشت سفت نامیده می‌شود. اغلب با هالوکس والگوس اشتباه گرفته می‌شود؛ تغییر شکل انگشت به اندازه هالوکس والگوس نیست، اما به دلیل تخریب مفصل، حرکات انگشت بسیار دردناک‌تر است.
علائم چیست؟
با تخریب مفصل میان استخوان کف پایی و شست (مفصل متاتارسوفالانژیال)، فرد از درد شکایت دارد، راه رفتن دشوار می‌شود و انگشت روزبه‌روز کمتر خم می‌شود. به مرور برجستگی‌های استخوانی ایجاد شده و پوشیدن کفش دشوار می‌شود.
علل آن چیست؟
شایع‌ترین علت آرتروز ناشی از افزایش سن است؛ شکستگی‌های انگشت که مفصل را درگیر کنند، آسیب‌های جدی، بیماری‌های روماتیسمی و انتخاب نادرست کفش نیز از علل هستند. کار مکرر به حالت چمباتمه یا روی پنجه (مانند باله) و صافی شدید کف پا نیز از علل به شمار می‌آیند.
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
رادیوگرافی پس از معاینه متخصص ارتوپدی برای تشخیص کافی است.
چگونه درمان می‌شود؟
بیماری‌های همراه، وجود اختلال گردش خون پا، سن و سطح فعالیت روزانه بیمار درمان را تعیین می‌کنند. بسته به شکایت و میزان ساییدگی غضروف، کفی طبی و انتخاب کفش مناسب گام نخست است و اگر با وجود این اقدامات بیمار در زندگی روزمره مشکل داشته باشد، جراحی ترجیح داده می‌شود.
چه جراحی‌هایی انجام می‌شود؟
بسته به شدت بیماری، سن و انتظار بیمار، یکی از سه نوع جراحی انجام می‌شود:
۱- دبریدمان (پاکسازی) مفصل:
در بیمارانی با ساییدگی خفیف تا متوسط غضروف، حرکت دردناک و برجستگی‌هایی که پوشیدن کفش را دشوار می‌کنند، پاکسازی جراحی مفصل، تراشیدن برجستگی‌ها و آزادسازی بافت‌های نرم نتایج رضایت‌بخشی دارد.
۲- جراحی جوش دادن مفصل (آرترودز):
در بیمارانی که غضروف کاملاً ساییده، حرکت بسیار محدود و درد شدید است انجام می‌شود. غضروف فرسوده کاملاً برداشته شده و مفصل با پلاک یا پیچ ثابت می‌شود. اگرچه آرترودز برای بسیاری ترسناک به نظر می‌رسد، پس از آن درد برای همیشه برطرف شده و فرد راحت‌تر راه می‌رود.
۳- پروتز مفصل (آرتروپلاستی):
مانند زانو و لگن، در مفاصل انگشتان نیز پروتز گذاشته می‌شود؛ روی یک طرف مفصل سطح پلاستیکی ویژه و روی طرف دیگر سری فلزی قرار می‌گیرد و مفصل متحرک می‌ماند، اما باید به بیمار گفت که پروتزها عمر محدودی دارند.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.