«کیست بیکر» (کیست پوپلیتئال) تورمی نرم و پر از مایع در پشت زانو است که معمولاً دردی ایجاد نمی‌کند. کیست بیکر در واقع کیست واقعی نیست، بلکه برآمدگی‌ای است که با فضای مفصل ارتباط دارد.
کیست بیکر چرا ایجاد می‌شود؟
معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که به دلیل ضعف بافت‌ها با افزایش سن، آرتروز یا آسیب غضروف، مایع مفصلی زیاد شده و فشار افزایش‌یافته، کپسول مفصل را به سمت پشت زانو برآمده می‌کند. در این بیماران معمولاً ساییدگی منیسک نیز وجود دارد. همچنین فعالیت بدنی و فشار ورزشی، التهاب روماتیسمی مفاصل و نقرس ممکن است باعث آن شوند. به‌ندرت در کودکان نیز دیده می‌شود.
علائم کیست بیکر چیست؟
تورم کیست در گودی پشت زانو لمس می‌شود و ممکن است احساس کشیدگی همراه درد باشد. گاهی هیچ شکایتی ایجاد نمی‌کند و گاهی باعث تورم، سفتی و درد زانو می‌شود. این شکایات معمولاً پس از فعالیت بدنی یا کشیده شدن یا خم کردن اجباری زانو بیشتر می‌شوند.
گاهی کیست ممکن است درون ساق پا پاره شود و مایع آن در ساق پخش شود که درد شدید، تورم و گاهی قرمزی ایجاد می‌کند. چون با انسداد رگ (لخته) اشتباه گرفته می‌شود، برای تشخیص درست باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.
کیست بیکر چگونه تشخیص داده می‌شود؟
کیست بیکر با معاینه بالینی به‌راحتی تشخیص داده می‌شود و برای قطعی کردن تشخیص و یافتن مشکلات همراه از ام‌آر‌آی و سونوگرافی استفاده می‌شود.
کیست بیکر چگونه درمان می‌شود؟
کیست بیکر همیشه نیاز به درمان ندارد. با استراحت، یخ و مسکن، تورم پشت زانو کم شده و درد برطرف می‌شود.
در کودکان کیست تحت نظر قرار می‌گیرد و انتظار می‌رود خودبه‌خود از بین برود.
روش دیگر، کشیدن مایع داخل کیست با سوزن است که با کمک سونوگرافی انجام می‌شود، اما ممکن است کیست دوباره پر شود.
در بیمارانی که درد شدید یا دشواری حرکت دارند و به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند، کیست با جراحی برداشته می‌شود. اما اگر مشکلات زمینه‌ای (مانند آرتروز) برطرف نشود، کیست بیکر عود می‌کند. به همین دلیل جراحی گزینه اول درمان نیست.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.