استخوان ران (فمور) قویترین، بلندترین و محکمترین استخوان بدن است و بخشی از لگن و زانو را تشکیل میدهد. این شکستگیها جدیاند، زیرا با از دست رفتن خون تا ۲ تا ۳ واحد همراه بوده و درمان طولانی و از دست رفتن توان کاری را به دنبال دارند. بیشتر در سنین ۲۵ تا ۶۵ سالگی دیده میشوند. چون این استخوان بسیار محکم است، فقط با ضربه شدید، تصادف وسایل نقلیه، سقوط از ارتفاع یا جراحت گلوله میشکند.
شکستگی ران چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص آسان است. اگر بیمار هنگام ایستادن روی پا درد داشته باشد یا نتواند روی آن بایستد، یا هنگام لمس در معاینه درد وجود داشته باشد، به شکستگی شک میشود. اگر تغییر شکل آشکار، تورم یا کبودی در ران باشد، تشخیص ساده است. معاینه بیشتر برای بررسی اینکه آیا انتهای شکسته پوست را سوراخ کرده و آیا آسیب عروقی-عصبی ایجاد شده انجام میشود.
برای تعیین نوع، محل شکستگی و روش درمان، رادیوگرافی ضروری است. همراه شکستگی ران ممکن است مفاصل لگن و زانو نیز آسیب ببینند که در معاینه بررسی شده و ممکن است سیتیاسکن و امآرآی درخواست شود. در برخی مطالعات هنگام جراحی شکستگی انتهای تحتانی ران، زانو با آرتروسکوپی بررسی شده و در ۵۰٪ بیماران پارگی همراه منیسک یافت شده است.
شکستگی ران چگونه درمان میشود؟
شکستگیهای بدون جابهجایی را میتوان مدتی بدون تحمل وزن پیگیری کرد، اما بیشتر شکستگیهای ران به جراحی نیاز دارند. در جراحی، با قرار دادن میله داخل مغز استخوان، پلاک روی استخوان یا در شکستگیهای باز با دستگاههای تثبیت خارجی درمان انجام میشود.


خطرات جراحی شکستگی ران چیست؟
علاوه بر خطرات عمومی جراحیهای بزرگ مانند خونریزی و مشکلات بیهوشی، عوارض پس از جراحی شکستگی ران عبارتاند از: عفونت؛ آسیب اعصاب و رگها؛ تشکیل لخته؛ آمبولی چربی (پس از شکستگی مغز استخوان ممکن است وارد جریان خون شده و به ریهها برسد)؛ ناهمترازی یا قرارگیری نادرست قطعات؛ تأخیر در جوش خوردن؛ و گاهی تحریک عضلات و تاندونها توسط انتهای پلاک یا پیچها.
شکستگی ران در چه مدتی بهبود مییابد؟ چه عواملی مؤثرند؟
حتی اگر جراحی موفق باشد، بهبود کامل این شکستگیها دستکم ۴ تا ۶ ماه طول میکشد و در شکستگیهای چندتکه و باز طولانیتر است.
توانبخشی برای بازگشت بیماران به زندگی مهم است. مصرف کلسیم و پروتئین (آب استخوان، کلهپاچه و...)، ویتامین D برای سلامت استخوان و غذاها و مکملهای حاوی ویتامین C برای تقویت ایمنی مفید است. در مقابل، سیگار جوش خوردن شکستگی را به تأخیر میاندازد.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.