آرتروسکوپی لگن
آرتروسکوپی لگن یعنی مشاهده و بررسی داخل مفصل لگن با دوربین‌های تلسکوپی بلند به نام آرتروسکوپ. این عمل تحت بیهوشی عمومی یا ناحیه‌ای در اتاق عمل و در شرایط استریل انجام می‌شود. در بی‌حسی ناحیه‌ای، با تزریق در کمر هر دو پا بی‌حس شده و جراحی بدون خواباندن بیمار انجام می‌شود. ۲ یا ۳ برش کوچک اطراف لگن ایجاد شده و از آن‌ها دوربین و ابزارهای جراحی وارد مفصل می‌شوند.
مزایای آن: چون از سوراخ‌های کوچک انجام می‌شود، دوره بهبودی کوتاه‌تر از روش‌های باز است؛ چون مفصل باز نمی‌شود، خطر عفونت کمتر است؛ درد پس از جراحی کمتر است؛ و به‌ویژه بازگشت ورزشکاران به ورزش را سریع‌تر می‌کند.
با آرتروسکوپی لگن چه بیماری‌هایی درمان می‌شوند؟
اگرچه روشی جدیدتر است، امروزه به‌طور گسترده به کار می‌رود. شایع‌ترین مشکلات لگن مانند پارگی و آسیب غضروف (لابروم)، برجستگی‌های استخوانی و سندرم‌های گیرافتادگی با آرتروسکوپی درمان می‌شوند. همچنین خارج کردن قطعات آزاد غضروف و درمان سینوویت (رشد پرده مفصلی که باعث گیر کردن و درد می‌شود) ممکن است.
عوارض آرتروسکوپی چیست؟
اگرچه روشی بسته است، عوارض اندکی دارد: عفونت مفصل، ترومبوآمبولی (رسیدن لخته‌های رگ‌های پا به اندام‌های دیگر و انسداد رگ‌ها)، آسیب غضروف در حین جراحی و بی‌حسی پا و بخش داخلی ران پس از جراحی. جراح و متخصص بیهوشی اقدامات لازم را برای پیشگیری انجام می‌دهند و حرکت زودهنگام بیمار و بازگرداندن فعالیت بدنی، عوارض احتمالی را به حداقل می‌رساند.
آرتروز مفصل لگن
سندرم گیرافتادگی لگن
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.