شکستگی استرسی معمولاً در استخوان‌های تحمل‌کننده وزن بدن رخ می‌دهد و در اثر بار بیش از حد، استفاده زیاد یا ضربات مکرر ایجاد می‌شود. برخلاف شکستگی‌های معمول، با یک ضربه ناگهانی ایجاد نمی‌شود، بلکه شکستگی خستگی است که در اثر فشار ناشی از آسیب‌های کوچک مکرر به مرور ایجاد می‌شود. انتخاب نادرست کفش، مثلاً ایستادن طولانی با کفش پاشنه‌بلند یا ورزش با کفش نامناسب، ممکن است باعث آن شود. معمولاً در سنین ۲۰ تا ۳۵ سال و بیشتر در ورزشکاران حرفه‌ای دیده می‌شود و شایع‌ترین محل‌ها استخوان درشت‌نی و استخوان‌های کف پایی و پاشنه است. در زنان ۴۵ تا ۵۵ ساله نیز به دلیل وزن و تغییر تعادل استروژن-پروژسترون ممکن است در استخوان‌های کف پایی دیده شود.
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
چون خط شکستگی ترکی بسیار ظریف است، تشخیص با رادیوگرافی همیشه ممکن نیست و گاهی نادیده گرفته می‌شود. در صورت شک باید ام‌آر‌آی انجام شود.
آیا شکستگی استرسی قابل درمان است؟
نخستین کار، استراحت دادن به پاست که برای آن از عصا یا گچ استفاده می‌شود. جراحی بسیار به‌ندرت لازم است و ۸۰ تا ۹۰٪ این شکستگی‌ها با اقدامات محافظتی خودبه‌خود بهبود می‌یابند. باید به یاد داشت که شکستگی معمولی در ۱ تا ۱٫۵ ماه جوش می‌خورد، اما این مدت در شکستگی استرسی ممکن است تا دو برابر شود.
پس از آن اگر انتخاب کفش نادرست بوده باید اصلاح شود و مدتی از راه رفتن و ایستادن زیاد و فعالیت‌های غیرضروری پرهیز کرد. اگر پا در این دوره به‌خوبی استراحت نکند، درد ممکن است عود کند.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.