نوروم مورتون به فشرده شدن عصبی که از میان انگشتان پا عبور می‌کند یا ضخیم شدن بافت اطراف یکی از اعصاب انگشتان گفته می‌شود. نوروم ضخیم شدن بافت عصبی است که در نقاط مختلف بدن ممکن است ایجاد شود و نوروم مورتون شایع‌ترین آن است؛ وضعیتی دردناک در بخش زیرین پا، بیشتر در فاصله انگشتان سوم و چهارم. فرد احساس می‌کند روی سنگریزه‌ای داخل کفش یا چین جوراب ایستاده است؛ درد مداوم در جلوی کف پا و حس راه رفتن روی تیله ایجاد می‌کند. اگرچه تومور خوش‌خیم عصبی نامیده می‌شود، در واقع تومور به شمار نمی‌آید و معمولاً میان انگشتان سوم و چهارم دیده می‌شود.
علائم نوروم مورتون چیست؟
برخلاف تصور رایج، توده قابل مشاهده‌ای در کف پا وجود ندارد؛ در عوض ممکن است درد تیز و سوزاننده در کف پا و بی‌حسی، سوزش یا گزگز در انگشتان احساس شود.
علل نوروم مورتون
در زنان ۱۰ برابر مردان شایع‌تر است و معمولاً در اثر آسیب یا فشار زیاد ایجاد می‌شود. ساختار آناتومیک فردی و برخی عادت‌ها (کفش پاشنه‌بلند، دویدن و ورزش‌هایی که به کف پا بار مکرر وارد می‌کنند) علل اصلی‌اند و تغییر شکل‌های پا (هالوکس والگوس، انگشتان خمیده، پای گود یا صاف) از عوامل خطرند.
چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص زودهنگام نیاز به درمان‌های تهاجمی‌تر را بسیار کاهش داده و جراحی را به تعویق می‌اندازد. تشخیص معمولاً با معاینه است و در موارد مشکوک ضایعه در ام‌آر‌آی با ماده حاجب دیده می‌شود. رادیوگرافی برای رد بیماری‌های دیگر کمک‌کننده است.
چگونه درمان می‌شود؟
ابتدا پوشیدن کفش راحت برای کاهش فشار بر عصب توصیه می‌شود و همراه آن داروهای ضدالتهاب و پدهای متاتارسال به کار می‌روند. درمان غیرجراحی فقط در ۱۵ تا ۲۰٪ بیماران شکایات را کم می‌کند.
اگر با وجود همه این‌ها پاسخی حاصل نشود، جراحی در نظر گرفته می‌شود: با برشی ۲ تا ۳ سانتی‌متری در ناحیه رباط عرضی میان استخوان‌های کف پایی سوم و چهارم، رباط بریده و عصب آزاد می‌شود یا بخش ضخیم‌شده عصب برداشته می‌شود. پس از جراحی ۱۵ روز استراحت و ۶ تا ۸ هفته کفش راحت توصیه می‌شود و بهبود کامل حدود ۸ هفته طول می‌کشد. با برداشتن ضایعه، شکایات تا ۸۵ تا ۹۰٪ به‌طور کامل برطرف می‌شود.
اطلاعات این صفحه صرفاً جنبه آموزشی عمومی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص نیست.